古诗大全

送孟东野序

作者:韩愈 朝代:唐代
送孟东野序原文

  大凡物不得其平则鸣:草木之无声,风挠之鸣。水之无声,风荡之鸣。其跃也,或激之;其趋也,或梗之;其沸也,或炙之。金石之无声,或击之鸣。人之于言也亦然,有不得已者而后言。其歌也有思,其哭也有怀,凡出乎口而为声者,其皆有弗平者乎!

  乐也者,郁于中而泄于外者也,择其善鸣者而假之鸣。金、石、丝、竹、匏、土、革、木八者,物之善鸣者也。维天之于时也亦然,择其善鸣者而假之鸣。是故以鸟鸣春,以雷鸣夏,以虫鸣秋,以风鸣冬。四时之相推敚,其必有不得其平者乎?

  其于人也亦然。人声之精者为言,文辞之于言,又其精也,尤择其善鸣者而假之鸣。其在唐、虞,咎陶、禹,其善鸣者也,而假以鸣,夔弗能以文辞鸣,又自假于《韶》以鸣。夏之时,五子以其歌鸣。伊尹鸣殷,周公鸣周。凡载于《诗》、《书》六艺,皆鸣之善者也。周之衰,孔子之徒鸣之,其声大而远。传曰:“天将以夫子为木铎。”其弗信矣乎!其末也,庄周以其荒唐之辞鸣。楚,大国也,其亡也以屈原鸣。臧孙辰、孟轲、荀卿,以道鸣者也。杨朱、墨翟、管夷吾、晏婴、老聃、申不害、韩非、慎到、田骈、邹衍、尸佼、孙武、张仪、苏秦之属,皆以其术鸣。秦之兴,李斯鸣之。汉之时,司马迁、相如、扬雄,最其善鸣者也。其下魏晋氏,鸣者不及于古,然亦未尝绝也。就其善者,其声清以浮,其节数以急,其辞淫以哀,其志弛以肆;其为言也,乱杂而无章。将天丑其德莫之顾邪?何为乎不鸣其善鸣者也!

  唐之有天下,陈子昂、苏源明、元结、李白、杜甫、李观,皆以其所能鸣。其存而在下者,孟郊东野始以其诗鸣。其高出魏晋,不懈而及于古,其他浸淫乎汉氏矣。从吾游者,李翱、张籍其尤也。三子者之鸣信善矣。抑不知天将和其声,而使鸣国家之盛邪,抑将穷饿其身,思愁其心肠,而使自鸣其不幸邪?三子者之命,则悬乎天矣。其在上也奚以喜,其在下也奚以悲!东野之役于江南也,有若不释然者,故吾道其于天者以解之。

送孟东野序拼音解读

  dà fán wù bú dé qí píng zé míng :cǎo mù zhī wú shēng ,fēng náo zhī míng 。shuǐ zhī wú shēng ,fēng dàng zhī míng 。qí yuè yě ,huò jī zhī ;qí qū yě ,huò gěng zhī ;qí fèi yě ,huò zhì zhī 。jīn shí zhī wú shēng ,huò jī zhī míng 。rén zhī yú yán yě yì rán ,yǒu bú dé yǐ zhě ér hòu yán 。qí gē yě yǒu sī ,qí kū yě yǒu huái ,fán chū hū kǒu ér wéi shēng zhě ,qí jiē yǒu fú píng zhě hū !

  lè yě zhě ,yù yú zhōng ér xiè yú wài zhě yě ,zé qí shàn míng zhě ér jiǎ zhī míng 。jīn 、shí 、sī 、zhú 、páo 、tǔ 、gé 、mù bā zhě ,wù zhī shàn míng zhě yě 。wéi tiān zhī yú shí yě yì rán ,zé qí shàn míng zhě ér jiǎ zhī míng 。shì gù yǐ niǎo míng chūn ,yǐ léi míng xià ,yǐ chóng míng qiū ,yǐ fēng míng dōng 。sì shí zhī xiàng tuī duó ,qí bì yǒu bú dé qí píng zhě hū ?

  qí yú rén yě yì rán 。rén shēng zhī jīng zhě wéi yán ,wén cí zhī yú yán ,yòu qí jīng yě ,yóu zé qí shàn míng zhě ér jiǎ zhī míng 。qí zài táng 、yú ,jiù táo 、yǔ ,qí shàn míng zhě yě ,ér jiǎ yǐ míng ,kuí fú néng yǐ wén cí míng ,yòu zì jiǎ yú 《sháo 》yǐ míng 。xià zhī shí ,wǔ zǐ yǐ qí gē míng 。yī yǐn míng yīn ,zhōu gōng míng zhōu 。fán zǎi yú 《shī 》、《shū 》liù yì ,jiē míng zhī shàn zhě yě 。zhōu zhī shuāi ,kǒng zǐ zhī tú míng zhī ,qí shēng dà ér yuǎn 。chuán yuē :“tiān jiāng yǐ fū zǐ wéi mù duó 。”qí fú xìn yǐ hū !qí mò yě ,zhuāng zhōu yǐ qí huāng táng zhī cí míng 。chǔ ,dà guó yě ,qí wáng yě yǐ qū yuán míng 。zāng sūn chén 、mèng kē 、xún qīng ,yǐ dào míng zhě yě 。yáng zhū 、mò zhái 、guǎn yí wú 、yàn yīng 、lǎo dān 、shēn bú hài 、hán fēi 、shèn dào 、tián pián 、zōu yǎn 、shī jiǎo 、sūn wǔ 、zhāng yí 、sū qín zhī shǔ ,jiē yǐ qí shù míng 。qín zhī xìng ,lǐ sī míng zhī 。hàn zhī shí ,sī mǎ qiān 、xiàng rú 、yáng xióng ,zuì qí shàn míng zhě yě 。qí xià wèi jìn shì ,míng zhě bú jí yú gǔ ,rán yì wèi cháng jué yě 。jiù qí shàn zhě ,qí shēng qīng yǐ fú ,qí jiē shù yǐ jí ,qí cí yín yǐ āi ,qí zhì chí yǐ sì ;qí wéi yán yě ,luàn zá ér wú zhāng 。jiāng tiān chǒu qí dé mò zhī gù xié ?hé wéi hū bú míng qí shàn míng zhě yě !

  táng zhī yǒu tiān xià ,chén zǐ áng 、sū yuán míng 、yuán jié 、lǐ bái 、dù fǔ 、lǐ guān ,jiē yǐ qí suǒ néng míng 。qí cún ér zài xià zhě ,mèng jiāo dōng yě shǐ yǐ qí shī míng 。qí gāo chū wèi jìn ,bú xiè ér jí yú gǔ ,qí tā jìn yín hū hàn shì yǐ 。cóng wú yóu zhě ,lǐ áo 、zhāng jí qí yóu yě 。sān zǐ zhě zhī míng xìn shàn yǐ 。yì bú zhī tiān jiāng hé qí shēng ,ér shǐ míng guó jiā zhī shèng xié ,yì jiāng qióng è qí shēn ,sī chóu qí xīn cháng ,ér shǐ zì míng qí bú xìng xié ?sān zǐ zhě zhī mìng ,zé xuán hū tiān yǐ 。qí zài shàng yě xī yǐ xǐ ,qí zài xià yě xī yǐ bēi !dōng yě zhī yì yú jiāng nán yě ,yǒu ruò bú shì rán zhě ,gù wú dào qí yú tiān zhě yǐ jiě zhī 。


※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

写翻译

相关赏析

写赏析

作者介绍

韩愈 韩愈 韩愈(768─824),字退之,河内河阳(今河南孟县)人。祖藉昌黎(今河北通县),每自称昌黎韩愈,所以世称韩昌黎。唐德宗贞元八年(792)进士,贞元末,任监察御史,因上书言事,得罪当权者,被贬为阳山(今广东阳山县)令。宪宗时,他随宰相裴度平定淮西之乱,升任刑部侍郎,因上疏反对迎佛骨,被贬为潮州(今广东潮州)刺史。穆宗时,官至吏部侍郎。韩愈和柳宗元同是古…详情

送孟东野序原文,送孟东野序翻译,送孟东野序赏析,送孟东野序拼音版,出自韩愈的作品

版权声明:本文内容由网友上传(或整理自网络),原作者已无法考证,版权归原作者所有。诗文天下免费发布仅供学习参考,其观点不代表本站立场。

转载请注明:原文链接 | http://www.shi-wen.com/shiCi/info-61647.html

诗词类别

韩愈的诗词

古文典籍

热门名句

热门成语